Blog 06-02-2026
Omarmende verwarring.
Dit is de titel van deze quilt.
Voor een open call van het Bijbels Museum maakte ik deze quilt. Het thema was: ‘De spraakverwarring bij de torenbouw van Babel’ een verhaal waarin woorden hun vanzelfsprekendheid verloren en mensen elkaar niet langer konden verstaan.
Deze uitdaging ben ik aangegaan.
Er werden meer dan 900 werken ingezonden voor de open call.
Mijn quilt werd niet geselecteerd voor de tentoonstelling.
Dat hoort er ook bij als je hieraan meedoet, ook al had ik er natuurlijk wel op gehoopt.
Nu krijgt deze quilt een mooie plek op mijn website en kan iedereen hem hier bekijken.
Het maakproces begon bij niet bij stof, maar bij het verhaal.
De spraakverwarring riep bij mij het besef op hoe kwetsbaar taal is. Woorden worden snel verkeerd begrepen. We horen iets anders dan bedoeld wordt, of zeggen woorden die meer schade doen dan we willen.
Mijn gedachten hierover veranderde in beeldtaal.
Ik zag een wereld vol mensen die elkaar niet meer verstaan, mensen aan het dwalen over een wereld waarin ze elkaar niet meer begrijpen. Van daaruit ontstond het idee van een labyrint. In het labyrint lopen mensen, zoekend, dwalend, soms omkerend om de juiste weg te vinden.
Achter het labyrint ligt de wereld. Continenten, mensen, kleuren, alles wat samenleeft en samen moet leven.
De handen kwamen in het maakproces er later bij. Eerst dacht ik aan een brug als symbool voor verbinding. Maar dan viel het labyrint teveel weg. Toen armen geprobeerd, maar ook dat werd het niet. Het zijn alleen handen geworden, dat was genoeg. De handen reiken naar elkaar toe, dwars door de verwarring heen. Niet om misverstanden direct op te heffen maar om nabij te blijven. Misschien begint verstaan wel bij dat eenvoudige gebaar.
Om het labyrint zijn er allemaal positieve woorden te lezen. Woorden die gaan over geloof, hoop en liefde. Luisteren en verbondenheid. Ze zijn bewust niet nadrukkelijk aanwezig. Zoals goede woorden vaak zacht klinken maar wel een goede richting geven. Juist tegenover verkeerd gekozen woorden mogen zij blijven klinken.
Het quiltwerk versterkt het verhaal. Je ziet lijnen van een huis, een open deur waar ruimte is om elkaar te ontmoeten.
Een werk over taal die breekt, over woorden die missen, maar ook over het belang van woorden die dragen. Woorden die we elkaar kunnen blijven geven.
Zo is deze quilt tot stand gekomen. Een mooi proces om dit met jullie te delen.
Hierbij de link om de quilt en de bijpassende beschrijving te bekijken en te lezen Klik hier
Nog even voor wie benieuwd zijn hoe de quilt is gemaakt; De quilt is met de naaimachine genaaid en met de hand doorgequilt.
Dit was het het voor deze keer. Tot een volgende blog.
Groetjes van mij.
