Blog 30-03-2026
Het ontstaan van deze quilt begon met een opmerking van mijn dochter Nelleke over Lied 1000 uit het Liedboek ‘Wij zagen hoe het spoor van God sporen van mensen kruiste.’
Zij dacht dit lied heel mooi was om er een keer een quilt over te maken.
Daar had ze gelijk in en ben ik erover gaan nadenken.
Voor mij is de kern van dit lied; Het spoor van God dat zichtbaar wordt in de wereld. Een spoor dat mensen kunnen zien, volgen en misschien zelfs doorgeven. Dit werd het uitgangspunt.
Al snel werd duidelijk dat het spoor geen rechte weg moest zijn. Geen strakke lijn door het landschap, maar een pad dat beweegt, buigt en rafelt. In het lied gaat het immers niet over een vaste route, maar over een spoor dat zichtbaar wordt in het leven van mensen.
Daarom kreeg de quilt een licht pad dat door het werk slingert. De randen zijn niet strak. De weg rafelt een beetje in het groen, alsof hij zich mengt met de aarde.
In het pad zijn voetstappen te zien. Ik heb ze er alleen maar opgetekend, niet doorgequilt, zodat ze alleen subtiel aanwezig zijn. Ze verwijzen naar het spoor van God dat mensen soms pas achteraf herkennen.
In dit lied gaat het ook over licht.
In plaats van een zon of een duidelijk lichtpunt heb ik gekozen voor een veld van gebogen quiltlijnen. Die lijnen lopen als stralen door het bovenste deel van de quilt. Ze verwijzen naar licht en warmte, maar ook naar beweging: het licht blijft niet op één plek. Ze gaan ook verder.
Dat licht komt ook terug in de mensenfiguren. In ieder silhouet is een opening van licht te zien. Het staat symbool voor ontvangen, dragen en doorgegeven.
De mensen staan niet in een rij en ook niet netjes langs de weg. Ze staan door elkaar: op het pad, ernaast, in het groen.
Sommigen lijken het licht al te dragen. Anderen staan er dichterbij of kijken ernaar. Misschien zijn dat de zoekers.
Samen laten ze zien dat het spoor van God niet losstaat van mensen, maar juist tussen mensen zichtbaar wordt.
Voor de achtergrond koos ik een stof met een kleurverloop. Daardoor ontstaat vanzelf een gevoel van beweging en warmte. Het licht, het groen van de aarde en de donkere rand eromheen vormen samen een rustige basis.
In het lied komt ook het beeld van zaaigoed voor. Dat heb ik niet letterlijk afgebeeld. Het zit meer in de beweging van het licht en in de manier waarop de weg rafelt en zich verspreidt. Het spoor stopt niet bij de rand van het pad, maar gaat verder de wereld in.
Toen de laatste quiltlijnen waren gezet en de silhouetten hun plek hadden gevonden, was voor mij het verhaal compleet.
De quilt is af maar de weg blijft verder gaan.
Generaties komen en gaan, maar het spoor van God blijft.
De quilt is met de naaimachine genaaid en met de hand doorgequilt.
Groetjes van mij.
